De mensheid verenigen door het Bahá’í-geloof
Het woord eenheid heeft verschillende betekenissen, maar het aspect waarop we ons moeten concentreren is het proces waarbij verschillende individuen zich verenigen om één samenhangende gemeenschap te vormen.
Of het nu gaat om een gezin, een bedrijf, een gemeenschap, een stad of een land, wij zien hoe belangrijk eenheid is in de praktijk en hoezeer het de effectiviteit van elke menselijke inspanning kan vergroten. Wij kijken naar de wereld en zien dat er overvloed is. Ik hou van dat woord. Er heerst onenigheid. En we zien de conflicten en de verwoesting die verdeeldheid veroorzaakt. Eenheid is een centraal principe van het Bahá’í-geloof. Het beschouwt de mensheid als één familie waarin ieder individu een unieke en onderling verbonden rol speelt. De zoektocht om de mensheid te verenigen staat dan ook symbool voor hoop en maakt daarbij gebruik van alle leringen van Bahá’u’lláh, de Stichter van het Bahá’í-geloof.
Vanuit dit perspectief begrijpen we het belang van eenheid, niet alleen als een ideaal maar als een praktische noodzaak voor de vooruitgang van de mensheid.
Bahá’u’lláh gebruikt een analogie die ik geweldig vind. Hij vergelijkt de mensheid met het menselijk lichaam met zijn miljarden cellen en organen. Elk heeft een specifiek doel, elk werkt in harmonie samen met iedere andere cel in een complex, wederkerig proces waarin elke cel geeft en ontvangt wat hij nodig heeft om bij te dragen aan het behoud van een gezond menselijk systeem.
Als ik dieper inga op de vraag hoe we de mensheid verenigen, wil ik het hebben over vier onderwerpen, te weten:
1) Onze gedeelde identiteit als geestelijke wezens.
2) Eenheid in verscheidenheid.
3) Religie als katalysator voor eenheid.
4) Eenheid in actie.
Onze gedeelde identiteit als geestelijke wezens.
In de kern zijn we geestelijke wezens. We zijn edel geschapen en zijn in staat God te kennen en te aanbidden. Deze gedeelde identiteit verenigt ons als één familie.
Het is ons gezamenlijk doel om te streven naar wat Bahá’u’lláh ons vertelt. Zo dragen we bij aan de verdere ontwikkeling van de materiële en geestelijke beschaving. Deze zoektocht daagt ons uit om maatschappelijke normen te heroverwegen en competitief gedrag, milieu-exploitatie en verdeeldheid zaaiende politiek ter discussie te stellen. Het roept ons op om denk- en gedragspatronen aan te nemen die eenheid en wederzijds respect bevorderen en alle vormen van vooroordelen uitbannen. Zo leggen we de basis voor een hechte wereldgemeenschap.
Eenheid in verscheidenheid.
Ik denk dat het belangrijk is om te vermelden dat de gevraagde eenheid niet de eenheid van gelijkheid is. Het is niet de bedoeling om alle verschillende volkeren en naties tot elkaars volgzame kopieën te maken. De eenheid die gevraagd wordt is als de eenheid in muziek waarbij verschillende noten samen akkoorden vormen die bijdragen aan prachtige muziek.
Deze eenheid viert verschillen en maakt het mogelijk dat verschillende culturen, overtuigingen en perspectieven naast elkaar kunnen bestaan in een kader van wederzijds respect, samenwerking en liefde, die de menselijke ervaring verrijkt en ons gezamenlijk streven naar wereldwijde harmonie niet alleen mogelijk, maar ook levendig en dynamisch maakt.
Religie als een katalysator voor eenheid.
In tegenstelling tot cynische opvattingen die religie afdoen als bijgeloof of als een middel tot verdeeldheid en manipulatie of zelfs tot religieuze of spirituele mensen die religie enkel zien als een middel tot persoonlijke vervulling.
Het Bahá’í-geloof beschouwt religie als de krachtigste kracht voor het verenigen van de mensheid. Volgens Bahá’u’lláh bevordert ware religie liefde, eenheid en rust.
Wanneer religie de oorzaak wordt van verdeeldheid is het in strijd met het eigenlijke doel ervan en zouden we beter af zijn zonder.
Het Bahá’í-geloof pleit voor een herwaardering van het doel van religie en benadrukt de rol ervan bij het bevorderen van eenheid en vrede.
Eenheid in actie.
De B.I.C. (Bahá’í International Community) verdedigt samen met gelijkgestemde instellingen beleid en initiatieven die wereldwijde eenheid en vrede bevorderen.
En op lokaal niveau nemen bahá’ís en hun vrienden en iedereen die geïnspireerd is door Bahá’u’lláh’s visie van een verenigde wereld, deel aan gemeenschaps-opbouwende activiteiten die het geestelijke leven van hun gemeenschappen voeden.
Door middel van onderwijs, gebed en dienstverlening streven zij er naar de principes van het Bahá’í-geloof in hun dagelijks leven te implementeren.
Samen leren en groeien, handelen en reflecteren in een wereldwijd netwerk, toegewijd aan het bevorderen van eenheid.
Afsluitende gedachten.
De weg naar eenheid is bezaaid met obstakels, geschiedenis, onrecht en vooroordelen. Toch blijft de versie van een verenigde mensheid zoals verwoord door Bahá’u’lláh, een leidraad.
“Het welzijn van de mensheid”, aldus Bahá’u’lláh, “haar vrede en veiligheid zijn onbereikbaar, tenzij haar eenheid blijvend tot stand is gebracht.”
Terwijl we ons een weg banen door de complexiteit van de moderne wereld, moeten we ons inzetten voor eenheid. Dat is niet alleen het doel maar ook het middel waarmee we een welvarende en harmonieuze wereldwijde beschaving kunnen bereiken.
Het woord eenheid heeft verschillende betekenissen, maar het aspect waarop we ons moeten concentreren is het proces waarbij verschillende individuen zich verenigen om één samenhangende gemeenschap te vormen.
Of het nu gaat om een gezin, een bedrijf, een gemeenschap, een stad of een land, wij zien hoe belangrijk eenheid is in de praktijk en hoezeer het de effectiviteit van elke menselijke inspanning kan vergroten. Wij kijken naar de wereld en zien dat er overvloed is. Ik hou van dat woord. Er heerst onenigheid. En we zien de conflicten en de verwoesting die verdeeldheid veroorzaakt. Eenheid is een centraal principe van het Bahá’í-geloof. Het beschouwt de mensheid als één familie waarin ieder individu een unieke en onderling verbonden rol speelt. De zoektocht om de mensheid te verenigen staat dan ook symbool voor hoop en maakt daarbij gebruik van alle leringen van Bahá’u’lláh, de Stichter van het Bahá’í-geloof.
Vanuit dit perspectief begrijpen we het belang van eenheid, niet alleen als een ideaal maar als een praktische noodzaak voor de vooruitgang van de mensheid.
Bahá’u’lláh gebruikt een analogie die ik geweldig vind. Hij vergelijkt de mensheid met het menselijk lichaam met zijn miljarden cellen en organen. Elk heeft een specifiek doel, elk werkt in harmonie samen met iedere andere cel in een complex, wederkerig proces waarin elke cel geeft en ontvangt wat hij nodig heeft om bij te dragen aan het behoud van een gezond menselijk systeem.
Als ik dieper inga op de vraag hoe we de mensheid verenigen, wil ik het hebben over vier onderwerpen, te weten:
1) Onze gedeelde identiteit als geestelijke wezens.
2) Eenheid in verscheidenheid.
3) Religie als katalysator voor eenheid.
4) Eenheid in actie.
Onze gedeelde identiteit als geestelijke wezens.
In de kern zijn we geestelijke wezens. We zijn edel geschapen en zijn in staat God te kennen en te aanbidden. Deze gedeelde identiteit verenigt ons als één familie.
Het is ons gezamenlijk doel om te streven naar wat Bahá’u’lláh ons vertelt. Zo dragen we bij aan de verdere ontwikkeling van de materiële en geestelijke beschaving. Deze zoektocht daagt ons uit om maatschappelijke normen te heroverwegen en competitief gedrag, milieu-exploitatie en verdeeldheid zaaiende politiek ter discussie te stellen. Het roept ons op om denk- en gedragspatronen aan te nemen die eenheid en wederzijds respect bevorderen en alle vormen van vooroordelen uitbannen. Zo leggen we de basis voor een hechte wereldgemeenschap.
Eenheid in verscheidenheid.
Ik denk dat het belangrijk is om te vermelden dat de gevraagde eenheid niet de eenheid van gelijkheid is. Het is niet de bedoeling om alle verschillende volkeren en naties tot elkaars volgzame kopieën te maken. De eenheid die gevraagd wordt is als de eenheid in muziek waarbij verschillende noten samen akkoorden vormen die bijdragen aan prachtige muziek.
Deze eenheid viert verschillen en maakt het mogelijk dat verschillende culturen, overtuigingen en perspectieven naast elkaar kunnen bestaan in een kader van wederzijds respect, samenwerking en liefde, die de menselijke ervaring verrijkt en ons gezamenlijk streven naar wereldwijde harmonie niet alleen mogelijk, maar ook levendig en dynamisch maakt.
Religie als een katalysator voor eenheid.
In tegenstelling tot cynische opvattingen die religie afdoen als bijgeloof of als een middel tot verdeeldheid en manipulatie of zelfs tot religieuze of spirituele mensen die religie enkel zien als een middel tot persoonlijke vervulling.
Het Bahá’í-geloof beschouwt religie als de krachtigste kracht voor het verenigen van de mensheid. Volgens Bahá’u’lláh bevordert ware religie liefde, eenheid en rust.
Wanneer religie de oorzaak wordt van verdeeldheid is het in strijd met het eigenlijke doel ervan en zouden we beter af zijn zonder.
Het Bahá’í-geloof pleit voor een herwaardering van het doel van religie en benadrukt de rol ervan bij het bevorderen van eenheid en vrede.
Eenheid in actie.
De B.I.C. (Bahá’í International Community) verdedigt samen met gelijkgestemde instellingen beleid en initiatieven die wereldwijde eenheid en vrede bevorderen.
En op lokaal niveau nemen bahá’ís en hun vrienden en iedereen die geïnspireerd is door Bahá’u’lláh’s visie van een verenigde wereld, deel aan gemeenschaps-opbouwende activiteiten die het geestelijke leven van hun gemeenschappen voeden.
Door middel van onderwijs, gebed en dienstverlening streven zij er naar de principes van het Bahá’í-geloof in hun dagelijks leven te implementeren.
Samen leren en groeien, handelen en reflecteren in een wereldwijd netwerk, toegewijd aan het bevorderen van eenheid.
Afsluitende gedachten.
De weg naar eenheid is bezaaid met obstakels, geschiedenis, onrecht en vooroordelen. Toch blijft de versie van een verenigde mensheid zoals verwoord door Bahá’u’lláh, een leidraad.
“Het welzijn van de mensheid”, aldus Bahá’u’lláh, “haar vrede en veiligheid zijn onbereikbaar, tenzij haar eenheid blijvend tot stand is gebracht.”
Terwijl we ons een weg banen door de complexiteit van de moderne wereld, moeten we ons inzetten voor eenheid. Dat is niet alleen het doel maar ook het middel waarmee we een welvarende en harmonieuze wereldwijde beschaving kunnen bereiken.
